۲۲ خرداد ۱۳۹۲

شرایط ضمن عقد

میان من و آقای خانه دوستی خوبی بوجود آمده بود، یک سال تمام ما هر هفته دو یا سه نامه برای هم می نوشتیم،در عین حال دیگر نه من تمایلی به این که او به خواستگاریم بیاید داشتم، نه او اصراری بر این موضوع داشت.
اما با قبول شدن مجددمان در تحصیلات تکمیلی دانشگاه آقای خانه به همراه پدر و مادرش یک بار دیگر به خواستگاری من آمد، فکر کرده بودیم بهتر است جشن عقدی بگیریم و مراسم عروسی را به بعد از تحصیلات دانشگاهی مان موکول کنیم.
همه چیز به خوبی و خوشی پیش می رفت هیچ مشکلی نبود،‌ما مهمان ها را دعوت کرده بودیم و روز عقد کنان مشخص شده بود. لباس عروس، آرایشگاه، میوه و شیرینی و... چیز نگران کننده ای وجود نداشت،
اما ناگهان بحث مهریه میان من و آقای خانه آشوب به پا کرد. پدرم اهل مهریه و این حرف ها نبود درویش مسلک بود و از مطرح کردن این موضوع اکراه داشت. اما من اصرار داشتم بهتر است هزار سکه مهریه ام باشد! آقای خانه به من گفت: تو عروس نهم هستی و تا به حال هیچ کدام از عروس ها این تعداد سکه مهرشان نشده است این موضوع ممکن است برای برادرهایم مشکل ایجاد کند.
گفت: بهتر است مثل یک دختر تحصیل کرده و خوش فکر باشم و به او اعتماد کنم گفت:  مهریه پولی است که در قبال بکارت زن و استفاده از جسمش و مجبور بودن به تمکین کردن در هر شرایطی،‌ مقرر کرده اند. گفت: نا امیدش نکنم و این عقاید متحجرانه را که زن را به یک کالا تبدیل می کند کنار بگذارم.
گفتم: قبول می کنم، مشروط برآن که فقط من نباشم که مجبور به اصلاح عقاید متحجرانه ام باشم. تو هم باید یک مرد کامل باشی، روشن فکر و قابل اعتماد. گفتم:  در قبال مهریه پیشنهادی خودت، تو باید حق طلاق، حق ادامه تحصیل و شغل و حق زندگی در هر مکانی که خواسته باشم را به من بدهی.
گفت: چه طور می توانی این قدر خودخواه باشی این ها دو مقوله جدا از هم هستند؟ ما با هم تصمیم به ازدواج می گیریم و با هم آن را به هم می زنیم.
گفتم: این درست است اما در قانون و شریعت اسلامی این مرد است که می تواند هر وقت خواست زن را طلاق دهد یا ازدواج مجدد کند. گفتم، قانون می گوید من باید در برابر تو تمکین کنم اما برای تضمین شفاهی امروز تو قانونی وجود ندارد. شاید بعد ها امروز از یادت برود و زیرش بزنی بنابراین بهتر است تو به من اعتماد کنی و این ها را شرایط ضمن عقد بدانی!
از من فرصت خواست تا در موردش فکر کند، اما زمان می گذشت و او عین خیالش نبود. من نمی توانستم پدرم را وادار کنم دوباره موضوع مهریه را مطرح کند او هم اعتقادی به مهریه نداشت و بنابراین من بدون پشتوانه ی نیروی حمایتی کارآمد! از طرف خانواده . منتظر شدم تا آقای خانه خودش تصمیم بگرید و شرایط را بپذیرد. اما او در این باره حرفی نمی زد حتی در طی مراسم عقد مغرورانه سرش را بالا گرفته و پیروزمندانه به من لبخند می زد و این شد که همه چیز به میل او پیش رفت من با قلبی شکسته سکوت کردم  و در تمام طول مراسم با او سرسنگین بودم.
فکر این که او خیانت کارانه از اعتماد من سوء استفاده کرده است آزارم می داد اما کاری بود، شده. ازدواج با او تصمیم خودم بود و حالا دیگر من باید حمله را از نقطه ای دیگر شروع می کردم!
بعد از جشن عقدکنان آقای خانه برای همراهی با یکی از برادرانش که به خاطر شرکت در مراسم ما از خارج آمده بود به فرودگاه رفت. اما وقتی برگشت من آن دختر قبلی نبودم. من موهایم را کوتاه کوتاه و شرابی کرده بودم. و در اولین حضور خصوصی دو نفره به او گفتم: قبول کرده ام برای یک فصل حفاری با گروه باستان شناسی به خوزستان بروم و به هیچ عنوان از من توقع تمکین نداشته باشد بعد هم خواستم برای اثبات این که در مورد آزاد بودن من راست گفته است چیزی بنویسد و امضاء کند تا سه ماه دیگر برای طلاق از او مشکلی نداشته باشم.
او هم در حالی که خشمش را فرو می خورد، موافقت کرد و همه چیز بین ما به حالت تعلیق

۹ نظر:

ناشناس گفت...

in bala sare manam omad kheily moshtagham bedonam bad chi shod male man ke hichi be khatereha seporde shod

ناشناس گفت...

چرا قطعه مربوط به چطوری به اولین ابراز علاقه و خواستگاری کردن (دفعه اول) رو ننوشتید. اون بخش نیست.

خارخاسک هفت دنده گفت...

چرا نوشته ام تحت عنوان "آن ها که باهوش ترند"

Hoori Jannesari گفت...
این نظر توسط نویسنده حذف شده است.
دارا گفت...

الان همه دخترای دم بخت منتظر خواندن ترفند شما هستند. مخصوصا که مشخصه پس از سالها زندگی مشترک موفقی داشته اید.
عجب حکایتی هست این تمکین!!!

ناشناس گفت...

یاد ایران و ناهنجاری های فرهنگیش به خیر

ناشناس گفت...

سلام من هم مهریه نخواستم ولی حق طلاق حق خروج از کشور و نصف اموال بعداز ازدواج و اینکه حق ازدواج مجدد را ندارد قانونی گرفتم و هیچ هم کوتاه نیامدم.الان هم چندین سال از ازداج ما می گذرد.از زندگیم بسیار راضیم.شوهرم هم می گوید چقدراینطور زندگی که همه چیز عادلانه باشدخوبست واحساس خوبی به انسان دست می دهد.به امیدروزی که قانون عدالت را برقرار کند.

ناشناس گفت...

خارخاسک جان فکر میکنم زندگی رو نباید به میدان نبرد تبدیل کرد...حتی برای احیای حقوق خارخاسکی!!هرچند خودم هنوز وارد زندگی مشترک نشدم اما فکر میکنم اقای خونه در اون برهه از زمان در حال تکامل بلوغ فکری بوده و گرنه در روز عقد قطعا مسدله رو حل میکرد...
نکته ی جالب اینه من هم برای ازدواج واقعا به این قضیه ایمان دارم که مهریه قیمتیست که زن رو از نگاه من به کالا تبدیل میکنه و توی چند تا کیس ازدواجی که قبلا برام پیش اومده این قضیه رو با اون خانم ها در میون گذاشتم و بحث ازدواج مدرن(با رعایت حقوق متقابل هر دو طرف) رو پیش کشیدم با وجود تحصیللات (البته تکمیلی) و ادم حسابی بودن به اصل داستان با شک و تردید نگاه شده و البته لایف استیل ها هنوز خاله خانباجیانس...جالب اینه اینجا شما راضی بودید اقای خونه راضی نبوده...همیشه یه نفر هست که نیست!!!

ناشناس گفت...

نکته ی جالب اینه من هم برای ازدواج واقعا به این قضیه ایمان دارم که مهریه قیمتیست که زن رو از نگاه من به کالا تبدیل میکنه و توی چند تا کیس ازدواجی که قبلا برام پیش اومده این قضیه رو با اون خانم ها در میون گذاشتم و بحث ازدواج مدرن(با رعایت حقوق متقابل هر دو طرف) رو پیش کشیدم با وجود تحصیللات (البته تکمیلی) و ادم حسابی بودن به اصل داستان با شک و تردید نگاه شده و البته لایف استیل ها هنوز خاله خانباجیانس...جالب اینه اینجا شما راضی بودید اقای خونه راضی نبوده...همیشه یه نفر هست که نیست!!!