۴ اسفند ۱۳۸۸

کوی بهشت

یکی از دلهره آورترین فیلم هایی که دیده ام همین فیلم کوی دانشگاه است .چون می دانم هیچ بت منی وجود ندارد که به داد این بچه های مظلوم برسد . فیلم را با سرعت خیلی خیلی پایین می بینم بدون صدا در اندازه ی 15در 17 سانتیمتر ومدام برای آنکه احساساتی نشوم و اشکم در نیاید روی بر می گردانم از آنچه می بینم و باز هم قلبم و روحم به تلاطم می افتد .
مدام می گویم : خدا تو کجایی؟ چرا ظالم همچنان ظلم می کند و تو همچنان سکوت .پس کی فرصتی که به آنها داده ای تمام می شود ؟

۱ نظر:

مسافر (سگ تو روح نوشت) گفت...

خب، نبین بابا جان. مثل خیلیای دیگه که ندیدن

نوروزی دیگر

نزدیک عید شد آمدم گردو خاکی بگیرم. یادش به خیر، چه روزگاری بود دوران وبلاگ و وبلاگ بازی. چقدر ارتباط هنرمندانه و دو سویه بود. چقدر وبلاگ...